«Η ποίηση δεν ανήκει σ’ αυτούς που τη γράφουν αλλά σ’ αυτούς που την έχουν ανάγκη»
Π. Νερούντα
Π. Νερούντα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εργασίες Μαθητών στη Λογοτεχνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εργασίες Μαθητών στη Λογοτεχνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 13 Απριλίου 2016
Πέμπτη 2 Απριλίου 2015
Παρασκευή 13 Μαρτίου 2015
Τετάρτη 11 Μαρτίου 2015
Παρασκευή 6 Μαρτίου 2015
Τετάρτη 4 Μαρτίου 2015
Τετάρτη 12 Νοεμβρίου 2014
Σύκγριση Του Νεκρού Αδελφού με την αντίστοιχη παραλογή της Σερβίας: Εργασία των μαθητών Αργυριάδη Θεόκριτου, Γαβριηλίδου Γαβριέλας, Δαμιανίδου Μαριάννας, Κεσόγλου Θεόδωρου, Κόνσουλα Χρύσας, Κοσμίδου Τζούλιας
Η κόρη και τ” αδέρφια της (Σερβία)
Μάνα με τους εννιά τους γιους και με τη μια την κόρη
την κόρη τη μονάκριβη, την πολυαγαπημένη
τους τάιζεν και τους πότιζεν, ώσπου να μεγαλώσουν.
Φτάσαν οι γιοι της για γαμπροί κι η κόρη της για νύφη,
κι ήρθαν να τη γυρέψουνε οι τρεις προξενητάδες.
[...] Στο κοιμητήρι είδεν εννιά και νιόσκαφτους τους τάφους
και το μαντάτο το πικρό δαγκάει τα σωθικά της,
που ο Γιόβαν πάει στου Χάροντα, με τ” άλλα της τ” αδέρφια.
Ευθύς κι αμέσως κίνησε στο σπίτι της να φτάσει,
κι έφτασε μόνη κι έρημη στη θύρα την κλεισμένη
κι ακούει κοράκους κρώζουνε, κοράκους και θρηνούνε.
Κι ουδέ κοράκοι κρώζουνε, κοράκοι ουδέ θρηνούνε
μόν” είναι ο θρήνος ο γοερός της γερασμένης μάνας.
[...] «Σήκω, μανούλα μου, άνοιξε, σήκω γλυκιά μου μάνα,
δεν είμαι ο πικροχάροντας, η θυγατέρα σου είμαι
κι ήρθα κοντά σου, η Γέλιτσα, από τους ξένους τόπους.
[...] Κατέβηκεν η μάνα της, την πόρτα της ανοίγει
[...] κι οι δυο στη γης επέσανε, κι οι δυο ξεψυχισμένες.
Μάνα με τους εννιά τους γιους και με τη μια την κόρη
την κόρη τη μονάκριβη, την πολυαγαπημένη
τους τάιζεν και τους πότιζεν, ώσπου να μεγαλώσουν.
Φτάσαν οι γιοι της για γαμπροί κι η κόρη της για νύφη,
κι ήρθαν να τη γυρέψουνε οι τρεις προξενητάδες.
[...] Στο κοιμητήρι είδεν εννιά και νιόσκαφτους τους τάφους
και το μαντάτο το πικρό δαγκάει τα σωθικά της,
που ο Γιόβαν πάει στου Χάροντα, με τ” άλλα της τ” αδέρφια.
Ευθύς κι αμέσως κίνησε στο σπίτι της να φτάσει,
κι έφτασε μόνη κι έρημη στη θύρα την κλεισμένη
κι ακούει κοράκους κρώζουνε, κοράκους και θρηνούνε.
Κι ουδέ κοράκοι κρώζουνε, κοράκοι ουδέ θρηνούνε
μόν” είναι ο θρήνος ο γοερός της γερασμένης μάνας.
[...] «Σήκω, μανούλα μου, άνοιξε, σήκω γλυκιά μου μάνα,
δεν είμαι ο πικροχάροντας, η θυγατέρα σου είμαι
κι ήρθα κοντά σου, η Γέλιτσα, από τους ξένους τόπους.
[...] Κατέβηκεν η μάνα της, την πόρτα της ανοίγει
[...] κι οι δυο στη γης επέσανε, κι οι δυο ξεψυχισμένες.
Ομοιότητες Διαφορές
Μορφή:
Περιεχόμενο:
1) Παραλογή
1) Δεν υπάρχει βρικολάκιασμα.
2) Δημοτικό Τραγούδι
2)
Αναφέρεται στην φροντίδα της
3) Ιαμβικός Δεκαπεντασύλλαβος(στίχος) μάνας
στα παιδιά της.
4) Χρόνος Ιστορίας> Χρόνος Αφήγησης
5) Αφηγηματικά Κενά
6) Επιταχύνσεις
7) Λιτός και Πυκνός λόγος
8) Τονίζεται το αφύσικο(Αδύνατο - θέμα του αδυνάτου)
9) Επανάληψη
Περιεχόμενο:
Μαθητές της ομάδας :
1) Διαχωρισμός των δυο φύλων. Αργυριάδης Θεόκριτος
2) Αναφορά στον συμβολικό αριθμό 9. Γαβριήλίδου
Γαβριέλα
3) Θάνατος των αδερφών της.
Δαμιανίδου Μαριάνα
4) Ξενίτευμα της κόρης μακριά της μάνας.
Κεσόγλου Θεόδωρος
5) Θρήνος της μάνας.
Κόνσουλα Χρύσα
6) Πεθαίνουν και οι δύο(Κορύφωση τραγικότητας). Κοσμίδου Τζούλια
Δευτέρα 19 Μαΐου 2014
Δευτέρα 7 Απριλίου 2014
Γρηγορίου Ξενόπουλου, Το μυστικό της κοντέσας Βαλέραινας - Περίληψη
Το κείμενο του
Γρηγορίου Ξενόπουλου , «Το μυστικό της κοντέσας Βαλέραινας», αναφέρεται σε μια
αριστοκρατική οικογένεια , η οποία είναι σε κακή οικονομική κατάσταση και
έτοιμη να χάσει το μόνο σύμβολο , το οποίο τους επιβεβαιώνει την αριστοκρατική
τους τάξη. Επίσης η οικογένεια αυτή κρύβει ένα μεγάλο μυστικό , το οποίο περνά
απο γενιά σε γενιά με τον ίδιο όρκο. Ο όρκος δένει την οικογένεια με το μυστικό
αυτό, ώστε να μην το αποκαλύψει σε κανέναν, αλλιώς θα «πέσει» κατάρα σε αυτήν
την οικογένεια και στις επόμενες γενιές. Το μυστικό είναι ένα γιατρικό για τα
μάτια, που το χρησιμοποιεί η οικογένεια χωρίς δικός της όφελος. Στην απεγωσμένη
προσπάθειά τους να βρούν κάποια λύση, εμφανίζεται ξαφνικά μπροστά τους ένας
ευγενικός παγαπόντης με αριστοκρατικά ρούχα. Αυτός τους προσφέρει αρκετά
χρήματα, ώστε να ξεχρεώσουν, να σώσουν το αρχοντικό τους και να ζήσουν μια
άνετη ζωή, έχοντας ως μοναδικό αντάλλαγμα την αποκάλυψη του μυστικού. Όμως η
κοντέσα τους εξηγεί ότι το μυστικό είναι δεσμευμένο με έναν όρκο και, αν το
αποκαλύψει, θα πέσει κατάρα σε όλη την οικογένεια. Συνεχίζοντας την προσπάθεια
να βρεθεί μια λύση επιστρέφει με ενθουσιασμό η Τασία, έχοντας σκεφτεί έναν
τρόπο που θα μπορέσει η κοντέσα να της αποκαλύψει το μυστικό χωρίς να
καταπατήσει τον όρκο. Αν και δύσπιστη η Βαλέραινα, μετά από πολλή σκέψη δέχεται
να της αποκαλύψει τα συστατικά του γιατρικού και, για να κρατήσει αυτήν την
παράδοση, θεωρεί πως πρέπει να πεθάνει. Τη στιγμή που η Βαλέραινα είναι
ετοιμοθάνατη επιστρέφει στο σπίτι ο Μανώλης και τους αναφέρει πως ο Τζώρτζης
ήταν απατεώνας και δεν έχει «μία» πάνω του. Εκείνη τη στιγμή ξεψυχάει και η Βαλέραινα.
Εργασία των μαθητών Νίκου Ματενόγλου, Πάρη Μπρούντζιου, Άρη Χαρμανδάρη
Κώστας Ταχτσής, Το τρίτο στεφάνι (Εργασία των μαθητών Γιώργου Φιλόσογλου, Δήμηττας Κωνσταντινίδου, Έλλης Σκεντέρη)
O
ρόλος της γυναίκας
Το
βιβλίο αυτό μας παρουσιάζει τον ρόλο
της γυναίκας στην κοινωνία, την περίοδο
του μεσοπολέμου και της κατοχής. Ένας
κύκλος που κλείνει μέσα του το πάθος
του για την ζωή, τον αγώνα για επιβίωση,
την σκληρότητα, την τρυφεράδα αλλά και
το χιούμορ αποτυπώνεται στον χαρακτήρα
των γυναικών του συγκεκριμένου
μυθιστορήματος.
Από
τις πρώτες γραμμές (<<Δεν μπορώ, όχι,
δεν μπορώ να την υποφέρω πια.....τι πληγή
είναι αυτή που μου έστειλες θεέ
μου;>>)εισβάλλουμε στην ψυχοσύνθεση
μιας γυναίκας βασανισμένης, τόσο ώστε
η ίδια της η κόρη (<<η κόμισα, η
Μέδουσα>>), να της είναι μπελάς. Ο
ρόλος της γυναίκας είναι αυτός της
νευρωτικής μητέρας και της απατημένης
συζύγου. Ως γυναίκα-σύζυγος είναι ηθική
κατά την διάρκεια των γάμων της, ως
γυναίκα-μητέρα είναι ανήθικη, τόσο γιατί
ξέρει ότι φέρεται άσχημα στην κόρη της,
αλλά και επειδή γιατί τα παιδιά της και
συγκεκριμένα η κόρη της δεν είναι καρπός
ενός ευτιχισμένου γάμου. Έτσι δικαιολογείται
το τρίτο και το τέταρτο ακόμα στεφάνι
μιας γυναίκας, κάτι που είναι βασικό
κομμάτι στην ζωή της. Εφόσον μας δείχνει
έναν κόσμο <<γυναικών>> που κινείται
παράλληλα με τον <<κόσμο των αντρών>>,
τον συμπληρώνει.
Οι
γυναίκες είναι εξαρτημένες από τους
συζύγους τους, έτσι κύριος στόχος στην
ζωή τους είναι ο γάμος και ένας σύντροφος,
έτσι ώστε να έχουν οικονομική άνεση και
να εγκαταλείψουν την στέγη του σπιτιού
που μέχρι τώρα έμεναν μαζί με τους
γονείς. Παρ΄όλ΄αυτά υπάρχουν και οι
εξαιρέσεις των γυναικών εκείνων που
απαρνιούνται το κατεστημένο και παλεύουν
μόνες τους για να τα βγάλουν πέρα,
δουλεύοντας και μεγαλώνοντας τα παιδιά
τους όσο το δυνατόν καλύτερα. Τέλος οι
γυναίκες τότε ζούσαν στον <<κόσμο>>
του μοχαμπετιού, του κοτσομπολιού με
τις μικροκακίες και τις προκαταλήψεις,
αλλά με την μεγάλη καρδιά και την
φιλοξενία.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)